تاثیر یووی بلاکر پوشش های گلخانه ای بر عملکرد زنبورها

تاثیر یووی بلاکر پوشش های گلخانه ای بر عملکرد زنبورها

تاثیر یووی بلاکر پوشش های گلخانه ای بر عملکرد زنبورها

محصولاتی نظیر توت فرنگی برای افزایش کیفیت، در طول دوره گلدهی، نیاز مبرم به گرده افشانی دارند. در اصطلاح خود گرده افشان نیستند. از طرفی زنبورها که نقش اصلی در گرده افشانی گلها دارند، در طول موج 400-280 نانومتر فرابنفش دارای عملکرد هستند. تاثیر یووی بلاکر پوشش های گلخانه ای بر عملکرد زنبورها بسیار زیاد است.

زیرا اساساً یووی بلاکرها همانطور که از نامشان پیداست، باعث فیلتر شدن اشعه یووی UV خورشید می شوند. و در نبودن دامنه فرکانسی اشعه UV که طول موج آن بین 10 تا 400 نانومتر است، زنبورهای گرده افشان بینایی خود را از دست می دهند و در اصطلاح کور می شوند. زنبورهای گرده افشان برای دریافت نور بیشتر و دریافت اشعه UV بیشتر به سمت سقف گلخانه پرواز می کنند و معمولاً در شکاف ها و زوایای سقف گلخانه گیر کرده و دچار خفگی می شوند.شرکت های تولید کننده پوشش های نایلونی گلخانه، برای افزایش دوام و ماندگاری پلاستیک ها از مواد آنتی یووی یا همان یووی بلاکر استفاده می کنند.

زنبورها در هوای ابری پرواز نمی کنند و معمولاً فعالیتی ندارند و علت آن بخاطر فیلتر شدن بخش زیادی از اشعه UV می باشد. در گلخانه هایی که از پوشش های پلاستیکی دارای محافظ اشعه فرابنفش یا یو وی بلاکر (UV blocker) استفاده می شود، فعالیت زنبورها به حداقل می رسد و در بیشتر موارد زنبورها برای دسترسی بیشتر به نور ، به سمت سقف گلخانه پرواز می کنند و معمولا در همان جا در لابه لای پوشش سقف و سازه گلخانه تلف می شوند. این نکته مهم بایستی در هنگام ساخت و ساز گلخانه یا تعویض پوشش های نایلونی مد نظر تولید کنندگان توت فرنگی گلخانه ای قرار گیرد.

 گستره و قابلیت های مورد استفاده اشعه فرابنفش:

اشعه فرا بنفش یا به اختصار uv، در گستره امواج الکترومغناطیسی با طول موجی در محدوده ۱۰ تا ۴۰۰ نانومتر بوده که کوتاه‌تر از نور مرئی و بلندتر از پرتو ایکس می باشد. به بیانی دیگر انرژی آن کمتر از پرتو ایکس، ولی بیشتر از نور مرئی است. از پرتو فرابنفش برای ضد عفونی آب، مواد خوراکی، تجهیزات پزشکی و لوازم صنعتی و غیره می‌توان استفاده کرد.

چگونگی کشف پرتو اشعه فرابنفش

پرتو اشعه فرابنفش یا یووی بلاکر به طور ناگهانی و اتفاقی در اثر مشاهده تغییر رنگ و تیرگی املاح نقره در مقابل نور مستقیم آفتاب کشف شد؛ در سال 1801 دانشمند آلمانی یوهان ویلهلم بر اثر مشاهدات خود متوجه شد که تابش های فرابنفش جزء دسته های نامرئی هستند، عامل اصلی تیرگی صفحات آغشته شده به کلرید نقره می باشد و در آن زمان این پدیده را پرتو شیمیایی نامیدند.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *