کشت توت فرنگی

کشت توت فرنگی :

کشت توت فرنگی که در کشور ما سابقه ای چهل ساله دارد از معدود میوه هایی است که جدای از مصرف تازه خوری با قرار گرفتن در مسیر فرایند فرآوری، می تواند ضمن ایجاد ارزش افزوده در کار آفرینی و ایجاد شغل نقش مهمی ایفا کند.

این محصول به لحاظ عکس العمل های اکولوژیکی دارای طیف سازگاری بالایی است. در منطقه شمال غرب کشور می تواند در شرایط آفتاب مستقیم ، هوای خنک کوهستان، و خاک های سبک این منطقه ؛ محصول پردر آمدی داشته باشند . سطح زیر کشت این محصول در حدود 250 و تولید سالانه بیش از سی هزار تن میوه توت فرنگی است در آمد توت فرنگی در سطح یک هکتار میتواند قریب 150 میلیون ریال است که این درآمد نسبت به سایر درآمد محصولات ، قابل ملاحظه است ؛ توت فرنگی به لحاظ ارزش غذایی ، سرشار از تازگی ، ویتامین ها ، قند های ساده و قابل جذب ، املاح و اسید آمینه کمیاب و گل سرسبد میوه های نوبرانه است.

انتخاب محل کاشت توت فرنگی و تهیه زمین :

توت فرنگی بهترین رشد را در خاک های  غنی از مواد آلی با بافت متوسط متمایل به سبک ( لوم ؛ لوم شنی ؛ یا شن لومی ) و پی اچ حدود 6/5 دارد. آفتاب مستقیم و خنکی هوا را می پسندد . توت فرنگی را نباید در جاهایی که قبلا گوجه فرنگی ؛ سیب زمینی ؛ فلفل یا بادمجان کاشت شده اند بکاریم و باید 4 سال از کاشت آن ها گذشته باشد. زیرا این محصولات ی پوسیدگی ریشه بوده که به توت فرنگی منقل میشوند.حامل قارچ های خاکز برای آماده سازی خاک انجام دوبار شخم عمود بر هم ؛ آبیاری مناسب در تابستان و انهدام علف های هرز سبز شده ؛ مصرف علف کش های مجاز قبل از کاشت ، توزیع مواد آلی و کود شیمیایی براساس آزمون خاک و دوبار دیسک در صورت نیاز انجام میگیرد.

میتوان به جای کود های دامی از کود سبز ؛ کاه و کلش و بقایای گیاهی و کمپوست استفاده نمود تا حداقل درصد مواد آلی خاک های زیر کشت تا یک درصد افزایش پیدا کند افزایش مواد آلی خاک برای پرورش توت فرنگی اهمیت زیادی دارد زیرا گذشته تامین بسیاری از عناصر پر مصرف و کم مصرف مورد نیاز گیاه ، کاهش اثرات مخرب آهک و تعدیل بافت های سنگین و یا سبک خاک را نیز به دنبال دارد.

کاشت توت فرنگی :

کاشت توت فرنگی در استان کردستان مطابق روش های محلی مرسوم صورت میگیرد؛ هر باغدار به تناسب سلیقه و موقعیت خود عمل می نماید ؛ قطعات کشت اغلب کوچک و در دامنه کوه ها و تپه ها یا در حاشیه رود خانه ها قرار دارند.

سیستم های کاشت :

بعد از اینکه زمین خوب انتخاب شد ؛ بسته به رقم و شرایط آب و هوایی کشت توت فرنگی صورت میگیرد ، امروزه از دو سیستم کشت ردیفی متراکم و پشته ای ؛ ردیفی استفاده میشود. سیستم های کاشت گوناگون نتایج مثبتی را از خود بروز میدهند ولی با این حال برخی ارقام نسبت  به سیستم کاشت ویژه ای واکنش بهتری را از خود نشان دهد .

 

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *